سکوتی می کنم به بلندی فریاد

فریادی که فقط و فقط خدا آگاه باشد

از راز دلم از این روزهای تنهایی و دوری و

حسرت

که در این هجـــــــــوم تاریکی

صدای دل هم به جایی نمی رسد

قسمت این بود که از دفتر پرواز بلند

به من خسته به جز چشم پریدن نرسد

با خبر است از حال من

همین باران - بی امان - بهاری را می گویم

هی می بارد و می بارد

هی پاییز را تداعی می کند

و کسی نیست بگوید:

آخر بهار کجا ،حال زار پاییز کجا